قرارداد نفتی آمریکا و ونزوئلا در کاراکاس امضا شد

کریس رایت، وزیر انرژی آمریکا، و دلسی رودریگز، رئیس‌جمهور موقت ونزوئلا، روز چهارشنبه ۱۱ شهریور یک توافق نفتی را در کاراکاس امضا کردند که بر اساس آن ایالات متحده کنترل بیشتر ذخایر نفت ۶۵ میلیارد بشکه‌ای ونزوئلا به دست می‌آورد. این میزان حدود یک‌پنجم ذخایر عظیم نفتی ونزوئلا را شامل می‌شود. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، این توافق را «بزرگ‌ترین معامله نفتی در تاریخ جهان» توصیف کرده است. بر اساس این توافق، آمریکا به ۱۷ میدان نفتی ونزوئلا دسترسی ترجیحی خواهد داشت؛ تأسیساتی که برخی از آنها پیشتر در اختیار شرکت‌های روسی و چینی بوده‌اند. وزیر انرژی آمریکا پیش‌بینی کرده است تولید نفت ونزوئلا تا پایان دهه جاری به بیش از دو میلیون بشکه در روز برسد؛ حدود دو برابر سطح تولید در ژانویه، زمانی که نیروهای آمریکایی نیکلاس مادورو را سرنگون کردند و دلسی رودریگز قدرت را در دست گرفت. همزمان آنا کلی، سخنگوی کاخ سفید، به شبکه فاکس‌نیوز گفت که نفت حاصل از توافقی که با ونزوئلا منعقد شده است، احتمالاً در ماه نوامبر وارد ذخایر نفتی ایالات متحده خواهد شد. دونالد ترامپ روز ۸ شهریور وعده داد که نفت حاصل از توافق آمریکا با ونزوئلا برای بازسازی ذخایر راهبردی نفت آمریکا مورد استفاده قرار خواهد گرفت. این توافق با انتقادهایی نیز روبه‌رو شده و منتقدان دولت رودریگز را به واگذاری حاکمیت ونزوئلا بر منابع نفتی خود متهم کرده‌اند. دولت ونزوئلا در مقابل می‌گوید این توافق به این کشور برای بهره‌برداری از ظرفیت‌های انرژی و جذب سرمایه‌گذاری کمک خواهد کرد. امضای قراردادهای دو شرکت بزرگ نفتی با ونزوئلا همزمان با امضای قرارداد میان واشینگتن و کاراکاس، شرکت انرژی آمریکایی شورون و شرکت ایتالیایی اِنی توافق‌های مهمی را با ونزوئلا امضا کردند که بر اساس آنها، این دو شرکت متعهد به توسعه گسترده پروژه‌های نفتی با هدف افزایش تولید نفت این کشور عضو اوپک شده‌اند. امضای این توافق‌ها تازه‌ترین تلاش شرکت‌های خصوصی باسابقه در ونزوئلا برای کمک به احیای صنعت نفت بحران‌زده این کشور محسوب می‌شود. صنعت نفت ونزوئلا در حال حاضر حدود ۱٫۲۵ میلیون بشکه در روز تولید می‌کند که فاصله زیادی با رکورد تولید ۳ میلیون بشکه در روز این کشور در اواخر دهه ۱۹۹۰ دارد. کلودیو دسکالزی، مدیرعامل انی، در جریان این مراسم که در کاخ ریاست‌جمهوری میرافلورس در کاراکاس برگزار شد، گفت: «آنچه ما نیاز داریم فقط امضای کاغذها نیست؛ ما به بشکه‌های نفت نیاز داریم.» بیشتر شرکت‌های بزرگ نفتی طی سال‌های گذشته از سرمایه‌گذاری عمده در ونزوئلا خودداری کرده و پس از ملی‌سازی سال ۲۰۰۷ از این کشور خارج شدند. صنعت نفت ونزوئلا همچنین به دلیل کمبود سرمایه‌گذاری، سوءمدیریت و تحریم‌های اعمال‌شده از سوی آمریکا با مشکلات جدی مواجه است. آمریکا اکنون هدایت طرحی برای ۱۰۰ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری در صنعت نفت ونزوئلا را بر عهده دارد؛ طرحی که به گفته مقام‌ها قرار است تولید نفت این کشور را طی سال‌های آینده دو برابر کند. مایک ویرث، مدیرعامل شورون، گفت این شرکت نه‌تنها به اجرای این پروژه‌ها متعهد است، بلکه قصد دارد بر یک قرن پیشرفت و فعالیت خود در ونزوئلا نیز بیفزاید. شورون حتی پس از آنکه دیگر شرکت‌های بزرگ نفتی در پی مصادره دارایی‌هایشان در دوره ریاست‌جمهوری هوگو چاوز از ونزوئلا خارج شدند، حضور مستمر خود را در این کشور حفظ کرده است.